ابزار سنجش خودکارآمدی مقابله با خشونت خانگی (DV-CSE)

ابزار سنجش خودکارآمدی مقابله با خشونت خانگی از شما می‌پرسد از زمان آخرین حمله، کنار آمدن با پیامدهای هیجانی، عملی و اجتماعی را چقدر در توان خود می‌بینید. مخاطب نسخهٔ اصلی، زنان بزرگسال پس از آسیب شریک بوده‌اند و شما دربارهٔ احساس توان خودتان جواب می‌دهید. نمره جای ارزیابی حضوری را نمی‌گیرد.

این ابزار را بنایت و همکاران در سال ۲۰۰۴ ساختند تا پس از آخرین حمله معلوم شود فرد کجا خود را توانمندتر یا آسیب‌پذیرتر حس می‌کند. فرم نهایی بیست‌ونه پرسش و یک مقیاس است. فارسی این صفحه ترجمهٔ وفادار متن اصلی است و هنوز در مطالعهٔ دانشگاهی ایرانی اعتبارسنجی نشده است.

هدف، دیدن قلمروهایی است که کنار آمدن فعلاً ممکن‌تر یا سنگین‌تر حس می‌شود تا حمایت را همان‌جا جست‌وجو کنید. هدف، قضاوت شخصیت، تعیین تکلیف رابطه، یا اعلام امن بودن خانه نیست. اگر گامی در پیشنهادها خطر را زیاد می‌کند، همان گام را انجام ندهید.

بیست‌ونه پرسش روی یک مقیاس به نام خودکارآمدی مقابله با خشونت خانگی می‌نشینند و زیرمقیاس جدا ندارند. نمرهٔ کلی همین مقیاس است و از میانگین درجه‌ها ساخته می‌شود، نه از جمع. هیچ پرسشی وارونه نیست. موضوع پرسش‌ها شامل هیجان، نیازهای روزمره مثل مسکن و غذا، شرم و گناه، خشم و احساس دربارهٔ رابطه، تنهایی، کابوس یا تصویر برگشتی، و اعتماد است. دو پرسش زبان اصلی را حفظ کرده‌اند و زن بودن و آسیب از سوی یک مرد را در متن خود دارند. اگر صحنه‌ای با زندگی شما نمی‌خواند، درجهٔ پایین آن صحنه به معنی شکست در یک نقش نیست.

برای ساخته شدن میانگین باید به هر ۲۹ پرسش جواب بدهید. هر پرسش را با حال خود از زمان آخرین حمله بسنجید. درجه‌ها این‌هاست: «۰ — اصلاً قادر نیستم»، «۱۰»، «۲۰»، «۳۰»، «۴۰»، «۵۰ — تا حد متوسط قادر هستم»، «۶۰»، «۷۰»، «۸۰»، «۹۰» و «۱۰۰ — کاملاً قادر هستم». عدد بزرگ‌تر یعنی آن صحنه را شدنی‌تر می‌بینید، نه اینکه اتفاقی بیشتر رخ داده است.

نمره میانگین ۲۹ درجه است و بین ۰ و ۱۰۰ قرار می‌گیرد. میانگین بالاتر یعنی احساس توان کنار آمدن پررنگ‌تر گزارش شده است. سازندگان نقطهٔ برش منتشر نکرده‌اند. سه بازه، بازه‌های خوانش این سایت‌اند: ۰٫۰۰ تا ۳۳٫۳۳، ۳۳٫۳۴ تا ۶۶٫۶۷، و ۶۶٫۶۸ تا ۱۰۰٫۰۰. این خط‌ها تشخیص نیستند و امنیت جسمی را جدا نمی‌کنند. بازهٔ چاپ‌شده کنار نمره را بخوانید، چون برش‌های نمایش نمره با لبهٔ بازه‌ها کمی تماس دارند. نمره نمی‌گوید در رابطه بمانید یا از آن جدا شوید.

فرم خودسنجی است و خطر واقعی خانه، وضعیت حقوقی، و دسترسی به پول یا پناه را نمی‌بیند. جای گفت‌وگو با روان‌شناس، پزشک، یا مشاور حقوقی را نمی‌گیرد و نام یک وضعیت بالینی روی شما نمی‌گذارد. فارسی آن هنوز با نمونهٔ ایرانی سنجیده نشده است.

اگر حمایت اجتماعی، خواب، یا فشار جسمی هم برایتان مهم است، نتیجهٔ این فرم را کنار گفت‌وگو با متخصص بگذارید نه به‌جای آن. ترکیب چند ابزار فقط وقتی مفید است که هیچ‌کدام جای برنامهٔ ایمنی را نگیرند. این صفحه به ابزار دیگری ارجاع عددی نمی‌دهد.

احساس توان با عوض شدن خطر، مسکن یا حمایت تغییر می‌کند. اگر شرایط واقعاً عوض شد می‌توانید دوباره جواب بدهید تا ببینید کدام صحنه‌ها سبک‌تر یا سنگین‌تر شده‌اند. تکرار به‌خاطر جمع کردن تعریف نیست و فاصلهٔ ثابت اجباری ندارد.

نسخهٔ اصلی برای زنان پس از خشونت خانگی نوشته شده و دو پرسش، خطاب زن و آسیب از سوی مرد را در خود دارند. دسترسی به خانواده، پناه، و پیگیری حقوقی در جامعه‌ها یکسان نیست و نمره این تفاوت را نمی‌فهمد. از این متن برای کلیشه دربارهٔ توان زنان یا وظیفهٔ تحمل استفاده نکنید.

این گزارش آموزشی و برای خودشناسی است و تشخیص پزشکی یا روان‌شناختی نیست. برای طرح درمانی به متخصص مراجعه کنید. اگر خطر فوری یا فکر آسیب به خود دارید با اورژانس ۱۱۵ یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید. صدای مشاور ۱۴۸۰ برای گفت‌وگوی حمایتی است. خوانندهٔ زیر هجده سال این فرم بزرگسال را تنها ادامه ندهد و با والد، بزرگسال مورد اعتماد یا مشاور مدرسه حرف بزند.