ابزار خودگزارشی خانواده (SFI)

سیاههٔ خودگزارشی خانواده بیورز، نسخهٔ ۲، ادراک شما را از کفایت خانواده، تعارض، انسجام، ابراز هیجان و هدایت خانه می‌سنجد. پاسخ‌دهنده هر عضوی از خانواده است که حدود ده سال یا بیشتر دارد، نه گزارش والد دربارهٔ کودک. نتیجه نقطهٔ شروع گفت‌وگوست و حکم دربارهٔ درست یا غلط بودن خانواده نیست.

سیاههٔ خودگزارشی خانواده، نسخهٔ ۲، را رابرت بیورز، رابرت همپسون و یوزف هالگوس در سال ۱۹۹۰ منتشر کردند تا ادراک یک عضو خانواده از کارکرد خانواده ثبت شود. همان گویه‌ها در سال ۲۰۰۷ در منبع فیشر و کورکوران هم آمده است. متن فارسی این فرم ترجمهٔ وفادار همان گویه‌های انگلیسی است. در سال ۲۰۲۶ عبدالمحمدی و همکاران صورتی کوتاه‌تر با نمره‌گذاری دیگر ساختند. این گزارش از کلید پنج‌میانگینِ نسخهٔ ۱۹۹۰ استفاده می‌کند، نه از آن فرم بازساخته.

هدف این است که ببینید در پاسخ‌های امروز، نزدیکی، اختلاف، ابراز محبت و هدایت خانه چطور دیده شده‌اند. شناخت این الگوها می‌تواند گفت‌وگوی بعدی را مشخص‌تر کند. این فرم دربارهٔ آیندهٔ رابطه حکم نمی‌دهد و کسی را مقصر نمی‌نامد.

فرم ۳۶ گویه دارد. نمرهٔ اصلی میانگین نوزده گویهٔ کفایت و سلامت خانواده است و جداگانه چهار میانگین دیگر حساب می‌شود: تعارض با دوازده گویه، انسجام با پنج گویه، ابرازگری هیجانی با پنج گویه، و رهبری با سه گویه. برخی گویه‌ها در بیش از یک میانگین می‌آیند. چهار گویهٔ ۱۱، ۲۳، ۲۶ و ۲۹ در پرسش‌نامه هستند اما در این پنج میانگین رسمی نمره نمی‌گیرند. نمرهٔ کلِ جدا از میانگین سلامت ساخته نمی‌شود؛ همان میانگین کفایت و سلامت، نمرهٔ اصلی است. دو برابر کردن این میانگین فقط برای رسم روی نقشهٔ مشاهده‌ای نویسندگان بوده و در این گزارش انجام نمی‌شود.

هر عضوی از خانواده که حدود ده سال یا بیشتر دارد می‌تواند این فرم را برای ادراک خودش از خانواده پر کند. در ۳۴ گویهٔ نخست، از ۱ (کاملاً با خانوادهٔ ما مطابقت دارد) تا ۵ (با خانوادهٔ ما مطابقت ندارد) انتخاب کنید. گویهٔ ۳۵ کارکرد کلی را می‌سنجد و گویهٔ ۳۶ میزان استقلال را، هر کدام با جمله‌های مخصوص خود از ۱ تا ۵. پنجرهٔ زمانی جداگانه‌ای در دفترچه نیست؛ ملاک، ادراک فعلی شماست.

هر بُعد یک میانگین از ۱٫۰۰ تا ۵٫۰۰ است. میانگین بالاتر، پس از وارونه‌سازی گویه‌های تعیین‌شده، یعنی ادراک مشکلات بیشتر و کفایت کمتر در همان بُعد. در رهبری، میانگین بالاتر بیشتر به معنای سردرگمی و نبود هدایت روشن است، نه به معنای کنترل شدیدتر یک نفر. چون نقطهٔ برش خام منتشرشده‌ای برای این میانگین‌ها تأیید نشده، این سایت هر میانگین را در چهار محدودهٔ خوانش هم‌عرض می‌گذارد: از ۱٫۰۰ تا ۱٫۹۹، از ۲٫۰۰ تا ۲٫۹۹، از ۳٫۰۰ تا ۳٫۹۹، و از ۴٫۰۰ تا ۵٫۰۰. این محدوده‌ها حکم بالینی نیستند و با نمرهٔ مقالهٔ سال ۲۰۲۶ یکی نیستند. سطح‌های سه‌بخشی کنار هر بُعد ممکن است دو محدوده را با هم بپوشانند؛ ملاک دقیق‌تر، محدوده‌ای است که کنار خود نمره چاپ می‌شود.

این گزارش ادراک یک نفر از خانواده است و جای بررسی بالینی را نمی‌گیرد. برای نام‌گذاری مشکلات روانی یا برای حکم دادن دربارهٔ آیندهٔ رابطه ساخته نشده است. اگر اخیراً بحران خاصی در خانه بوده، پاسخ‌ها ممکن است سنگین‌تر یا سبک‌تر از بقیهٔ ماه باشند. واژه‌های فارسی ترجمهٔ وفادار متن انگلیسی‌اند و فرم سنجیده‌شده با نمونهٔ ایرانیِ همین کلید نیستند.

برای درک بهتر پویایی‌های خانواده، می‌توانید نتایج این ارزیابی را در کنار سایر ابزارهای مرتبط با روابط بین‌فردی و سلامت روان بررسی کنید. گفت‌وگو با یک متخصص می‌تواند به تفسیر دقیق‌تر این ترکیب کمک کند.

تغییر الگوهای خانوادگی نیازمند زمان است. پیشنهاد می‌شود در صورت انجام تمرین‌ها یا دریافت مشاوره، پس از چند ماه این ارزیابی را تکرار کنید تا روند تغییرات را مشاهده نمایید. این کار به پایش پیشرفت شما کمک می‌کند.

این گزارش بر اساس نسخهٔ ترجمه‌شدهٔ ابزار تنظیم شده است. تفاوت‌های فرهنگی ممکن است در تفسیر برخی گویه‌ها، به‌ویژه در زمینه‌هایی مانند استقلال فردی و ابراز احساسات، نقش داشته باشند. این تفاوت‌ها در خوانش نتایج باید در نظر گرفته شوند.

محتوای این گزارش آموزشی است و جای بررسی بالینی را نمی‌گیرد. اگر در خطر فوری هستید، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و برای حمایت اجتماعی با اورژانس اجتماعی ۱۲۳. اگر خواننده زیر هجده سال است، موضوع را با یکی از والدین، یک بزرگسال مورد اعتماد یا مشاور مدرسه در میان بگذارد، و اگر گفتن در خانه ناامن است با بزرگسالی بیرون از آن موقعیت. این متن دربارهٔ آیندهٔ رابطه حکم نمی‌دهد.